Wat doe je als je weet dat je wagenpark de komende jaren moet elektrificeren, maar je netaansluiting daar nog lang niet op berekend is? De Graaf Logistics, het familiebedrijf uit Oosterhout, rijdt met zo'n tachtig vrachtwagens, waarvan er begin 2026 drie elektrisch waren. Meer voertuigen elektrificeren bleek met de bestaande energievoorziening niet zomaar mogelijk. Toch besloot het bedrijf niet af te wachten.
De Graaf Logistics bestaat sinds 1920 en is actief in distributie en warehousing, waaronder chemische opslag. Het familiebedrijf telt ongeveer tweehonderd medewerkers en verzorgt transport binnen de Benelux. Duurzamer rijden stond al langer op de agenda. Een groot deel van het wagenpark rijdt op HVO100 en het bedrijf heeft de eerste elektrische vrachtwagens in gebruik genomen.
Aanvankelijk kwam de verduurzaming vooral voort uit ambitie en vragen van klanten. Maar gaandeweg veranderde het karakter van de opgave. Zero-emissiezones, veranderende regelgeving en heffingen voor wegtransport maken de overstap naar elektrisch rijden steeds belangrijker voor de toekomstige bedrijfsvoering.
Robert van Wezel, algemeen directeur en eigenaar van De Graaf Logistics, zag daarmee ook een commercieel risico ontstaan. Want wat gebeurt er als je over een aantal jaar bepaalde klanten of bestemmingen niet meer concurrerend kunt bedienen? Dan kan een klant nog zo tevreden zijn over je dienstverlening, maar wordt de keuze voor een andere vervoerder mogelijk onvermijdelijk. Elektrificatie werd daarmee ook een kwestie van continuïteit.
Toen De Graaf Logistics de energiebehoefte van het toekomstige elektrische wagenpark begon te onderzoeken, werd de omvang van de uitdaging snel duidelijk. Een elektrische vrachtwagen vraagt dagelijks een aanzienlijke hoeveelheid elektriciteit. Vermenigvuldig dat met tientallen voertuigen en de benodigde energiecapaciteit loopt snel op. Met de bestaande netaansluiting kon het bedrijf niet zomaar verder opschalen.
Tegelijkertijd bleek de aanschafprijs van elektrische vrachtwagens aanzienlijk hoger dan die van dieselvoertuigen. Daar kwam een nieuwe onzekerheid bij: de elektriciteitsprijs.
Bij diesel zijn transporteurs gewend om hun brandstofkosten per kilometer redelijk nauwkeurig te berekenen. Bij elektrisch rijden kunnen verschillen in laadprijs een veel grotere invloed hebben op de uiteindelijke kostprijs. Voor een sector met beperkte marges en stevige concurrentie is dat een serieus risico
"Zonder energiezekerheid geen bestaansrecht"
Voor Robert van Wezel werd energiezekerheid uiteindelijk het belangrijkste uitgangspunt. Als transportbedrijf wil je niet volledig afhankelijk zijn van de vraag of er op een bepaald moment voldoende netcapaciteit beschikbaar is, of wat elektriciteit onderweg kost. Je wilt zelf invloed kunnen uitoefenen op de energie die je nodig hebt om je dienstverlening voort te zetten. Daarom koos De Graaf Logistics ervoor om de eigen energie-infrastructuur verder te ontwikkelen. Juist om meer grip te krijgen op de toekomstige operatie.
Het bedrijf rijdt voornamelijk binnen de Benelux. Veel voertuigen staan dagelijks acht tot tien uur stil op het eigen terrein. Die stilstand biedt een belangrijke mogelijkheid. In plaats van onderweg te laden, waar hogere tarieven en extra stilstandtijd een rol spelen, kan het bedrijf de beschikbare uren op het depot gebruiken. Dat biedt meer controle over zowel de laadplanning als de energiekosten. Maar dan moet er wel voldoende elektriciteit beschikbaar zijn. En precies daar kwam batterijopslag in beeld.
Voor De Graaf Logistics werd batterijopslag een belangrijk uitgangspunt voor de ontwikkeling van de energie-infrastructuur. De gedachte daarachter is eenvoudig: het moment waarop energie beschikbaar is, hoeft niet hetzelfde te zijn als het moment waarop de trucks geladen moeten worden. Overdag kan bijvoorbeeld zonne-energie worden opgewekt, terwijl veel vrachtwagens dan onderweg zijn. Met een batterij kan die energie worden opgeslagen en later worden ingezet wanneer de voertuigen terugkeren.
Zo ontstaat meer vrijheid om te bepalen wanneer elektriciteit wordt ingekocht of opgewekt en wanneer die wordt gebruikt. Maar Robert benadrukt dat de batterij zelf niet het doel is. Het gaat erom dat het bedrijf zijn energievoorziening zo kan organiseren dat elektrische vrachtwagens betrouwbaar en tegen zo laag mogelijke kosten kunnen rijden. De batterij is één van de middelen om dat mogelijk te maken.
De beslissing om te investeren werd genomen terwijl nog lang niet alle variabelen vaststonden. Dieselprijzen veranderen. Elektriciteitsprijzen fluctueren. Regelgeving en vergoedingen kunnen wijzigen. Je kunt wachten totdat alle onzekerheden zijn verdwenen, maar dat betekent ook dat je minder tijd overhoudt om ervaring op te doen.
En die ervaring is volgens Robert essentieel. De Graaf Logistics heeft nog een groot deel van het bestaande wagenpark beschikbaar. Daardoor kan het bedrijf geleidelijk elektrificeren, nieuwe systemen leren kennen en zijn operatie aanpassen. Als iets nog niet optimaal werkt, is er voorlopig ruimte om daarop te reageren. Die mogelijkheid wordt kleiner wanneer een groot deel van het wagenpark al elektrisch is en de dagelijkse operatie volledig afhankelijk wordt van de laadinfrastructuur. Daarom kiest het bedrijf bewust voor een gefaseerde aanpak.
Een langetermijnvisie betekent niet dat alle investeringen direct moeten worden gedaan. De Graaf Logistics kijkt vooruit naar de ontwikkeling van het wagenpark en de infrastructuur die daarvoor nodig is. Vooral keuzes die later moeilijk te veranderen zijn, verdienen nu al aandacht. Denk aan de inrichting van het terrein, de ondergrondse infrastructuur en de ruimte om nieuwe energievoorzieningen toe te voegen.
Zo kan het bedrijf in kleinere stappen investeren, zonder toekomstige uitbreidingen onmogelijk of onnodig duur te maken. Daarbij speelt ook de keuze voor deskundige partners een belangrijke rol. Elektrificatie brengt nieuwe technische, financiële en operationele vraagstukken met zich mee. Het bedrijf zoekt daarom per onderdeel naar partijen die ervaring hebben met de betreffende oplossingen.
De belangrijkste les uit het verhaal van De Graaf Logistics is misschien wel dat de energietransitie voor transportbedrijven veel verder gaat dan duurzaamheid. Klanten verwachten dat hun goederen op tijd aankomen. Daar verandert elektrisch rijden niets aan. Een elektrische vrachtwagen die niet voldoende geladen is, kan zijn rit niet uitvoeren. Een laadplein dat onbetrouwbaar functioneert, heeft daarmee direct invloed op de dienstverlening.
Daarom moet de energie-infrastructuur financieel aantrekkelijk zijn, maar vooral ook betrouwbaar. Voor De Graaf Logistics is het ontwikkelen van die infrastructuur een manier om de toekomst van het bedrijf zelf meer in handen te nemen.
Niet wachten totdat elektrisch rijden onvermijdelijk wordt, maar nu de kennis, ervaring en energiezekerheid opbouwen die straks nodig zijn.
Dat vraagt om investeringen en brengt onzekerheden met zich mee. Maar niets doen is óók een keuze, met mogelijke gevolgen voor de concurrentiepositie en continuïteit van het bedrijf.